زندگی با سگ می تواند یکی از لذت بخش ترین تجربه ها باشد، اما گاهی بعضی رفتارها به مرور از حالت طبیعی خارج می شوند و مدیریت آنها برای صاحب سگ سخت می شود.

خیلی از صاحبان سگ ابتدا تصور می کنند بعضی رفتارها «خودشان درست می شوند» یا فقط بخشی از شیطنت حیوان هستند.
اما واقعیت این است که بعضی رفتارها اگر در زمان مناسب مدیریت نشوند، ممکن است به عادت تبدیل شوند و اصلاح آنها در آینده دشوارتر شود.

آموزش حرفه ای سگ فقط برای سگ های پرخاشگر یا بسیار نافرمان نیست.
گاهی یک سگ کاملا مهربان و اجتماعی هم به دلیل نداشتن قوانین مشخص، هیجان زیاد، ترس، اضطراب یا آموزش نادرست به کمک یک مربی حرفه ای نیاز پیدا می کند.

اما از کجا بفهمیم زمان کمک گرفتن از مربی رسیده است؟

در ادامه با مهم ترین نشانه هایی آشنا می شویم که می توانند نشان دهند سگ شما به آموزش حرفه ای نیاز دارد.

1. سگ شما به فرمان های ساده توجه نمی کند

یکی از واضح ترین نشانه ها زمانی است که سگ حتی به فرمان های پایه مثل آمدن، نشستن، صبر کردن یا توقف واکنش قابل اعتمادی ندارد.

ممکن است سگ در خانه فرمان را اجرا کند اما در محیط بیرون کاملا آن را نادیده بگیرد.

این موضوع همیشه به معنی لجبازی نیست.
در بسیاری از مواقع سگ هنوز یاد نگرفته است که یک فرمان در شرایط مختلف همان معنی را دارد.

وقتی این بی توجهی باعث شود کنترل سگ در محیط بیرون دشوار شود، آموزش حرفه ای می تواند کمک کند رفتارها به شکل اصولی و در موقعیت های مختلف تثبیت شوند.

2. هنگام پیاده روی مدام قلاده را می کشد

اگر هر بار که برای پیاده روی بیرون می روید، احساس می کنید سگ شما را با خودش می کشد، احتمالا زمان آن رسیده است که روی این رفتار جدی تر کار شود.

کشیدن مداوم قلاده فقط آزاردهنده نیست.

در سگ های بزرگ می تواند کنترل حیوان را دشوار کند و حتی باعث زمین خوردن صاحب شود.

از طرف دیگر سگ یاد می گیرد که با کشیدن قلاده می تواند سریع تر به چیزی که می خواهد برسد.

اگر این رفتار بارها تکرار شود، به مرور تقویت خواهد شد.

یک مربی حرفه ای می تواند کمک کند سگ یاد بگیرد پیاده روی در کنار صاحب رفتاری آرام و قابل کنترل باشد.

3. با دیدن سگ های دیگر بیش از حد هیجان زده یا پرخاشگر می شود

بعضی سگ ها هنگام دیدن سگ دیگر شروع به پارس کردن، کشیدن قلاده، پریدن یا غر زدن می کنند.

این رفتار همیشه به معنی پرخاشگری نیست.

گاهی سگ فقط بیش از حد هیجان زده است، گاهی ترسیده و در بعضی موارد تجربه اجتماعی مناسبی نداشته است.

مشکل زمانی جدی تر می شود که صاحب نتواند در چنین شرایطی توجه سگ را دوباره به خودش برگرداند.

رفتارهای واکنشی در برابر سگ ها، افراد یا محرک های محیطی معمولا بهتر است زودتر بررسی شوند، زیرا ممکن است با گذشت زمان شدیدتر شوند.

4. سگ شما بیش از حد پارس می کند

پارس کردن یکی از رفتارهای طبیعی سگ است.

اما زمانی که سگ با کوچک ترین صدا، عبور یک نفر از مقابل خانه، زنگ در، حضور مهمان یا حتی بدون محرک مشخص برای مدت طولانی پارس می کند، بهتر است دلیل آن بررسی شود.

پارس بیش از حد می تواند دلایل مختلفی داشته باشد:

اضطراب، ترس، هیجان، جلب توجه، کمبود فعالیت یا حتی یادگیری اشتباه.

مربی حرفه ای ابتدا تلاش می کند علت اصلی رفتار را پیدا کند، زیرا خاموش کردن صرف صدای پارس بدون شناخت دلیل آن معمولا راه حل پایداری نیست.

5. هنگام ورود مهمان قابل کنترل نیست

بعضی سگ ها با شنیدن صدای زنگ خانه به شدت هیجان زده می شوند.

پریدن روی مهمان، دویدن در خانه، پارس کردن یا چسبیدن به افراد می تواند شرایط ناخوشایندی ایجاد کند.

این رفتار در توله ها ممکن است بامزه به نظر برسد، اما زمانی که سگ بزرگ تر می شود دیگر چندان ساده نیست.

اگر ورود هر مهمان به خانه به یک چالش تبدیل شده، آموزش کنترل هیجان و ایجاد یک رفتار جایگزین می تواند بسیار موثر باشد.

6. سگ وسایل خانه را تخریب می کند

جویدن وسایل در توله سگ ها تا حدی طبیعی است.

اما اگر یک سگ بالغ همچنان وسایل خانه، کفش ها، مبل، درها یا اشیای مختلف را تخریب می کند، لازم است دلیل این رفتار بررسی شود.

گاهی علت، کمبود فعالیت ذهنی و جسمی است.

در بعضی موارد سگ از اضطراب جدایی رنج می برد.

گاهی نیز حیوان هیچ وقت یاد نگرفته است چه چیزی برای جویدن مناسب و چه چیزی ممنوع است.

اگر تخریب وسایل به شکل مداوم تکرار می شود، آموزش حرفه ای می تواند در شناسایی دلیل اصلی و اصلاح رفتار موثر باشد.

7. وقتی تنها می ماند دچار اضطراب شدید می شود

بعضی سگ ها به محض اینکه صاحب از خانه خارج می شود شروع به پارس کردن، زوزه کشیدن، تخریب وسایل یا بی قراری می کنند.

این رفتار می تواند یکی از نشانه های اضطراب جدایی باشد.

اضطراب جدایی با «لوس بودن» سگ فرق دارد.

سگی که واقعا دچار اضطراب است ممکن است هنگام تنها ماندن استرس زیادی تجربه کند.

در چنین شرایطی برخورد اشتباه یا تنبیه می تواند وضعیت را بدتر کند.

به همین دلیل اگر سگ هنگام تنها ماندن واکنش شدید نشان می دهد، بهتر است رفتار او توسط فرد متخصص بررسی شود.

8. نسبت به غذا یا اسباب بازی حساسیت زیادی دارد

اگر سگ هنگام نزدیک شدن شما به ظرف غذا، استخوان، اسباب بازی یا وسیله مورد علاقه اش غر می زند یا حالت تدافعی می گیرد، نباید این رفتار را نادیده گرفت.

این حالت معمولا به عنوان محافظت از منابع شناخته می شود.

شدت آن می تواند از کنار کشیدن ساده وسیله تا رفتارهای تهدیدآمیز متفاوت باشد.

یکی از اشتباهات رایج این است که صاحب برای «نشان دادن قدرت» وسیله را به زور از سگ می گیرد.

چنین برخوردی در بعضی شرایط می تواند رفتار تدافعی را شدیدتر کند.

اگر سگ نسبت به غذا یا وسایل خود حساسیت قابل توجهی دارد، کمک گرفتن از مربی باتجربه انتخاب مناسب تری است.

9. سگ شما بیش از حد می ترسد

همه سگ ها ممکن است از بعضی چیزها بترسند.

اما ترس شدید از افراد، محیط های جدید، صداها، ماشین، آسانسور، دامپزشکی یا سگ های دیگر می تواند کیفیت زندگی حیوان را کاهش دهد.

بعضی صاحبان تصور می کنند سگ باید با اجبار با ترسش روبرو شود.

در حالی که مواجهه اشتباه می تواند ترس را بیشتر کند.

آموزش و رفتاردرمانی اصولی باید مرحله ای و متناسب با تحمل سگ انجام شود.

اگر ترس روی فعالیت های روزمره سگ تاثیر گذاشته است، بهتر است از یک مربی یا متخصص رفتار کمک گرفته شود.

10. احساس می کنید ارتباط شما با سگتان سخت شده است

گاهی مشکل یک رفتار خاص نیست.

ممکن است صاحب سگ احساس کند دیگر نمی تواند رفتار حیوان را پیش بینی یا کنترل کند.

سگ فرمان ها را گاهی اجرا می کند و گاهی نه.

در خانه یک رفتار دارد و بیرون کاملا متفاوت عمل می کند.

صاحب بارها روش های مختلف را امتحان کرده اما نتیجه مشخصی نگرفته است.

در چنین شرایطی حضور یک مربی می تواند به پیدا کردن مشکل اصلی کمک کند.

گاهی مشکل از خود سگ نیست؛ بلکه قوانین خانه، نحوه پاداش دادن، زمان بندی واکنش ها یا شیوه ارتباط صاحب با سگ نیاز به اصلاح دارد.

آیا همه مشکلات رفتاری با آموزش حل می شوند؟

آموزش می تواند تاثیر بسیار زیادی روی رفتار سگ داشته باشد، اما هر مشکل رفتاری فقط یک موضوع آموزشی نیست.

در بعضی موارد درد، بیماری، مشکلات شنوایی، اختلالات عصبی یا سایر مشکلات جسمی می توانند باعث تغییر رفتار شوند.

به خصوص اگر رفتار سگ به صورت ناگهانی تغییر کرده است، بهتر است ابتدا احتمال مشکلات جسمی نیز بررسی شود.

برای مثال سگی که قبلا هنگام لمس شدن مشکلی نداشته اما ناگهان غر می زند، ممکن است درد داشته باشد.

بنابراین در رفتارهای جدید و غیرعادی، بررسی دامپزشکی هم می تواند ضروری باشد.

آموزش حرفه ای سگ دقیقا چه کمکی می کند؟

هدف مربی حرفه ای فقط یاد دادن چند فرمان به سگ نیست.

یک مربی خوب تلاش می کند علت رفتار را بفهمد.

او شرایط زندگی سگ، میزان فعالیت، نحوه تعامل اعضای خانواده، محیط، محرک ها و سابقه رفتاری حیوان را بررسی می کند.

بعد از آن می توان یک برنامه مناسب برای همان سگ طراحی کرد.

زیرا روشی که برای یک سگ نتیجه می دهد، لزوما برای سگ دیگری مناسب نیست.

نژاد، سن، شخصیت، تجربه های قبلی و حتی سبک زندگی صاحب روی نوع آموزش تاثیر دارند.

آیا باید منتظر بمانیم مشکل جدی شود؟

خیر.

یکی از بزرگ ترین اشتباهات این است که صاحبان سگ زمانی به مربی مراجعه می کنند که رفتار مشکل ساز مدت زیادی تکرار شده است.

هرچه یک رفتار بیشتر تکرار شود، احتمال تبدیل شدن آن به عادت بیشتر خواهد شد.

به همین دلیل آموزش زودهنگام معمولا ساده تر از اصلاح رفتاری است که ماه ها یا سال ها ادامه داشته است.

حتی اگر مشکل سگ هنوز شدید نیست، چند جلسه آموزش اصولی می تواند از ایجاد مشکلات بزرگ تر جلوگیری کند.

مربی حرفه ای فقط سگ را آموزش نمی دهد

یکی از نکات مهمی که بسیاری از صاحبان سگ نمی دانند این است که بخش بزرگی از آموزش، مربوط به خود صاحب است.

مربی باید به صاحب سگ یاد بدهد:

چطور فرمان بدهد.

چه زمانی پاداش بدهد.

چه زمانی واکنش نشان ندهد.

چطور قوانین مشخص ایجاد کند.

چگونه رفتار درست را تقویت کند.

چطور در محیط های مختلف سگ را مدیریت کند.

در واقع بهترین آموزش زمانی اتفاق می افتد که صاحب و سگ هر دو یاد بگیرند چگونه با یکدیگر ارتباط بهتری داشته باشند.

چگونه بفهمیم مربی مناسبی انتخاب کرده ایم؟

یک مربی خوب قبل از شروع آموزش باید درباره رفتار، سن، سابقه و شرایط زندگی سگ سوال کند.

همچنین روش آموزش باید متناسب با شخصیت و شرایط حیوان انتخاب شود.

آموزش سگ فقط اجرای چند فرمان نیست.

هدف باید ایجاد رفتار پایدار و یک رابطه سالم بین سگ و صاحب باشد.

اگر روش آموزشی باعث ترس شدید، اضطراب یا کاهش اعتماد سگ شود، احتمالا روش مناسبی انتخاب نشده است.

جمع بندی

هر رفتار نامناسبی به معنی بد بودن یا لجباز بودن سگ نیست.

بسیاری از مشکلات رفتاری در نتیجه آموزش ناکافی، قوانین نامشخص، هیجان، ترس، اضطراب یا تجربه های قبلی شکل می گیرند.

بی توجهی به فرمان ها، کشیدن قلاده، پارس بیش از حد، واکنش شدید به سگ های دیگر، تخریب وسایل، اضطراب جدایی و محافظت از غذا یا اسباب بازی از جمله نشانه هایی هستند که بهتر است جدی گرفته شوند.

مراجعه به مربی حرفه ای به این معنی نیست که شما در نگهداری از سگتان شکست خورده اید.

در بسیاری از مواقع، چند اصلاح ساده در نحوه ارتباط و آموزش می تواند تغییر بزرگی در رفتار سگ ایجاد کند.

هرچه زودتر علت رفتار شناسایی شود، معمولا مسیر آموزش نیز ساده تر و نتیجه آن پایدارتر خواهد بود.

هدف نهایی آموزش این نیست که سگ فقط دستور اجرا کند.

هدف این است که سگ و صاحب بتوانند یکدیگر را بهتر درک کنند و زندگی آرام تر، امن تر و لذت بخش تری در کنار هم داشته باشند.