مربی سگ خوب چه ویژگی هایی دارد و چطور انتخابش کنیم؟
انتخاب مربی سگ یکی از مهم ترین تصمیم هایی است که می تواند روی رفتار، آرامش و حتی رابطه شما با سگتان تاثیر بگذارد. خیلی از…
انتخاب مربی سگ یکی از مهم ترین تصمیم هایی است که می تواند روی رفتار، آرامش و حتی رابطه شما با سگتان تاثیر بگذارد.
خیلی از صاحبان سگ زمانی سراغ مربی می روند که با مشکلاتی مثل نافرمانی، کشیدن قلاده، پارس زیاد، ترس، پرخاشگری یا بی توجهی به فرمان ها روبرو شده اند.
در چنین شرایطی طبیعی است که بخواهند هرچه سریع تر مشکل حل شود.
اما نکته مهم اینجاست که هر کسی که خودش را «مربی سگ» معرفی می کند، لزوما انتخاب مناسبی نیست.
یک مربی خوب فقط چند فرمان مثل «بشین»، «بمون» یا «بیا» را به سگ یاد نمی دهد.
او باید بتواند رفتار سگ را تحلیل کند، دلیل رفتارهای نامناسب را پیدا کند و روشی انتخاب کند که هم برای سگ قابل فهم باشد و هم برای صاحب قابل اجرا.
اگر مربی اشتباهی انتخاب شود، ممکن است نه تنها مشکل حل نشود، بلکه بعضی رفتارها شدیدتر هم شوند.
پس سوال اصلی این است:
یک مربی سگ خوب چه ویژگی هایی دارد و چطور می توانیم مربی مناسبی برای سگمان انتخاب کنیم؟
مربی خوب قبل از هر چیز رفتار سگ را می شناسد
آموزش سگ فقط حفظ چند تکنیک نیست.
سگ ها شخصیت، تجربه، میزان انرژی و حساسیت متفاوتی دارند.
رفتاری که در یک سگ نشانه هیجان است، در سگ دیگر ممکن است از ترس ناشی شده باشد.
برای مثال دو سگ ممکن است هنگام دیدن سگ دیگر پارس کنند.
یکی از شدت هیجان پارس می کند و دیگری به دلیل ترس.
اگر مربی بدون شناخت دلیل رفتار از یک روش ثابت برای هر دو استفاده کند، ممکن است نتیجه مناسبی به دست نیاید.
مربی حرفه ای قبل از شروع آموزش تلاش می کند بفهمد:
سگ در چه شرایطی رفتار مشکل ساز نشان می دهد؟
رفتار از چه زمانی شروع شده است؟
در خانه چگونه مدیریت می شود؟
با افراد و حیوانات دیگر چه رفتاری دارد؟
چه چیزهایی باعث افزایش هیجان یا اضطراب او می شوند؟
شناخت علت رفتار معمولا مهم تر از تمرکز صرف روی ظاهر رفتار است.
یک مربی حرفه ای برای همه سگ ها نسخه یکسان نمی پیچد
یکی از نشانه های مهم یک مربی خوب این است که روش آموزش را متناسب با همان سگ انتخاب می کند.
سن، نژاد، سابقه زندگی، میزان اجتماعی شدن، سطح انرژی و حتی شرایط خانه می توانند روی برنامه آموزشی تاثیر بگذارند.
برای مثال آموزش یک توله سگ سه ماهه با یک سگ بالغ که چند سال عادت رفتاری مشخصی داشته، یکسان نیست.
همچنین ممکن است سگی بسیار اجتماعی باشد اما تمرکز کمی داشته باشد، در حالی که سگ دیگری فرمان ها را سریع یاد بگیرد ولی نسبت به افراد غریبه ترس داشته باشد.
مربی خوب ابتدا سگ را می شناسد و بعد برنامه می دهد.
نه اینکه برنامه آماده ای داشته باشد و تلاش کند همه سگ ها را داخل همان قالب قرار دهد.
ارتباط مربی با سگ باید آرام و قابل کنترل باشد
یکی از اولین چیزهایی که هنگام ملاقات با مربی باید به آن توجه کنید، نحوه برخورد او با سگ است.
مربی حرفه ای نیازی ندارد دائما فریاد بزند یا با حرکات شدید سگ را کنترل کند.
رفتار او معمولا آرام، مشخص و قابل پیش بینی است.
سگ باید بتواند بفهمد چه رفتاری از او انتظار می رود.
هدف آموزش نباید ایجاد ترس باشد.
اگر سگ تنها به دلیل ترس از مربی رفتار مورد نظر را انجام دهد، ممکن است بعد از حذف مربی همان مشکلات دوباره برگردند.
آموزش پایدار زمانی شکل می گیرد که سگ بتواند رابطه بین رفتار و نتیجه آن را درک کند.
مربی خوب فقط سگ را آموزش نمی دهد؛ صاحب را هم آموزش می دهد
یکی از مهم ترین نکاتی که خیلی از صاحبان سگ دیر متوجه آن می شوند این است که بخش بزرگی از آموزش، مربوط به خود صاحب است.
فرض کنید مربی بتواند سگ را در حضور خودش کاملا کنترل کند.
اگر صاحب نداند بعدا چگونه همان قوانین را اجرا کند، احتمالا نتیجه آموزش پایدار نخواهد ماند.
مربی خوب باید به شما یاد بدهد:
چطور فرمان بدهید.
چه زمانی پاداش بدهید.
چه زمانی رفتار را نادیده بگیرید.
چگونه قوانین خانه را ثابت نگه دارید.
در محیط های شلوغ چگونه سگ را مدیریت کنید.
چه اشتباهاتی باعث تقویت رفتارهای نامناسب می شوند.
در واقع مربی خوب باید کاری کند که بعد از پایان جلسات، خود شما بتوانید آموزش را ادامه دهید.
صبر و حوصله یکی از مهم ترین ویژگی های مربی است
یادگیری برای همه سگ ها با سرعت یکسان اتفاق نمی افتد.
بعضی سگ ها خیلی سریع فرمان جدید را متوجه می شوند.
بعضی دیگر برای تثبیت همان رفتار به تمرین بیشتری نیاز دارند.
مربی حرفه ای این تفاوت را درک می کند.
اگر مربی خیلی زود از سگ عصبانی می شود یا انتظار دارد همه رفتارها در چند دقیقه اصلاح شوند، این موضوع می تواند یک هشدار باشد.
آموزش خوب به زمان، تکرار و ثبات نیاز دارد.
مربی باید بتواند زبان بدن سگ را بخواند
سگ ها قبل از اینکه گاز بگیرند، فرار کنند یا واکنش شدید نشان دهند معمولا نشانه هایی در زبان بدن خود نشان می دهند.
حالت گوش ها، دم، چشم ها، نحوه ایستادن، حرکت بدن و حتی لیس زدن لب ها می توانند اطلاعات مهمی درباره وضعیت احساسی سگ بدهند.
مربی باتجربه باید بتواند این نشانه ها را تشخیص دهد.
برای مثال ممکن است سگ ظاهرا آرام به نظر برسد اما در واقع تحت فشار باشد.
اگر مربی این علامت ها را نادیده بگیرد و فشار بیشتری وارد کند، احتمال واکنش شدیدتر وجود دارد.
به همین دلیل شناخت رفتار و زبان بدن حیوان بخش مهمی از آموزش حرفه ای است.
مربی خوب نتیجه غیرواقعی تضمین نمی کند
اگر مربی ادعا کند:
«سگ شما را در سه جلسه صددرصد اصلاح می کنم»
یا
«هر رفتاری را تضمینی از بین می برم»
بهتر است کمی محتاط باشید.
هیچ مربی حرفه ای نمی تواند بدون بررسی کامل سگ، نتیجه دقیق و قطعی را تضمین کند.
رفتار حیوان تحت تاثیر عوامل زیادی است.
حتی همکاری صاحب، محیط زندگی و میزان تمرین بین جلسات هم روی نتیجه تاثیر دارد.
مربی خوب می تواند درباره احتمال موفقیت و روند آموزش توضیح دهد، اما معمولا وعده های عجیب و فوری نمی دهد.
تجربه عملی بسیار مهم است
دانستن تئوری رفتار سگ مهم است، اما تجربه عملی هم اهمیت زیادی دارد.
مربی ممکن است با توله سگ ها بسیار خوب کار کند اما تجربه کافی در مشکلات رفتاری پیچیده نداشته باشد.
اگر سگ شما مشکل خاصی دارد، بهتر است بپرسید مربی قبلا با موارد مشابه کار کرده است یا نه.
مثلا در مشکلاتی مثل:
پرخاشگری
اضطراب جدایی
ترس شدید
محافظت از غذا
واکنش شدید به سگ های دیگر
تجربه مربی اهمیت بیشتری پیدا می کند.
مربی باید بتواند دلیل روش خودش را توضیح دهد
یکی از نشانه های خوب حرفه ای بودن این است که مربی بتواند توضیح دهد چرا از یک روش خاص استفاده می کند.
اگر از مربی بپرسید:
«چرا باید این کار را انجام بدهم؟»
نباید تنها پاسخ او این باشد:
«چون من مربی هستم.»
یک مربی خوب باید بتواند با زبان ساده توضیح دهد که هدف یک تمرین چیست و چه تاثیری روی رفتار سگ دارد.
وقتی صاحب سگ دلیل یک تمرین را بفهمد، اجرای آن در خانه هم بسیار راحت تر می شود.
توجه به ایمنی سگ و صاحب
آموزش نباید باعث آسیب جسمی یا فشار بیش از حد به سگ شود.
یک مربی حرفه ای باید شرایط جسمی سگ را در نظر بگیرد.
سن، وزن، نژاد، وضعیت مفاصل و بیماری های احتمالی می توانند روی نوع تمرین تاثیر بگذارند.
برای مثال تمرینی که برای یک سگ جوان و پرانرژی مناسب است ممکن است برای یک سگ مسن مناسب نباشد.
ایمنی باید همیشه بخشی از برنامه آموزش باشد.
مربی خوب رابطه شما و سگ را خراب نمی کند
هدف اصلی آموزش باید بهتر شدن ارتباط بین صاحب و سگ باشد.
اگر بعد از مدتی احساس می کنید سگ از شما می ترسد، اعتمادش کمتر شده یا هنگام نزدیک شدن شما مضطرب می شود، باید روش آموزش را بررسی کنید.
یک برنامه آموزشی خوب باید باعث شود ارتباط شما با سگ واضح تر و قابل پیش بینی تر شود.
سگ باید بداند چه رفتاری از او انتظار دارید و در مقابل چه نتیجه ای خواهد گرفت.
قبل از انتخاب مربی چه سوال هایی بپرسیم؟
قبل از شروع همکاری می توانید چند سوال ساده از مربی بپرسید.
مثلا:
روش اصلی شما برای آموزش چیست؟
آیا قبل از شروع آموزش رفتار سگ را ارزیابی می کنید؟
آیا صاحب سگ در جلسات حضور دارد؟
برای مشکل مشابه سگ من تجربه داشته اید؟
بین جلسات چه تمرین هایی باید انجام دهیم؟
اگر یک روش برای
