خیلی از مشکلات رفتاری سگ ها یک شبه ایجاد نمی شوند.

معمولا همه چیز از رفتارهای کوچکی شروع می شود که در ابتدا بامزه، بی اهمیت یا قابل چشم پوشی به نظر می رسند. توله ای که روی مهمان می پرد، سگی که برای گرفتن غذا پارس می کند، حیوانی که هنگام پیاده روی مدام قلاده را می کشد یا سگی که با هر بار نافرمانی صاحبش با واکنش متفاوتی روبرو می شود.

اگر این رفتارها به شکل اصولی مدیریت نشوند، ممکن است به مرور تبدیل به عادت شوند.

اینجاست که تربیت اشتباه سگ می تواند در آینده مشکلاتی ایجاد کند که اصلاح آنها سخت تر، زمان برتر و حتی پرهزینه تر باشد.

البته منظور از تربیت اشتباه فقط دعوا کردن یا تنبیه سگ نیست. نداشتن قوانین مشخص، تشویق ناخواسته رفتارهای نامناسب، استفاده از فرمان های متناقض، نادیده گرفتن نیازهای حیوان و حتی محبت در زمان نامناسب هم می توانند روی رفتار آینده سگ تاثیر بگذارند.

در ادامه بررسی می کنیم که تربیت نادرست سگ چه پیامدهایی دارد و چرا آموزش اصولی از همان ابتدا اهمیت زیادی پیدا می کند.

تربیت اشتباه سگ یعنی چه؟

خیلی از افراد تصور می کنند تربیت اشتباه فقط به معنی استفاده از روش های خشن است.

در حالی که تربیت نادرست می تواند شکل های بسیار متفاوتی داشته باشد.

برای مثال ممکن است صاحب سگ امروز اجازه دهد حیوان روی مبل برود، اما فردا به خاطر همان رفتار او را دعوا کند.

یا ممکن است برای متوقف کردن پارس کردن، به سگ خوراکی بدهد. سگ هم به مرور یاد می گیرد که پارس کردن می تواند باعث دریافت خوراکی شود.

حتی تکرار مداوم یک فرمان بدون دریافت پاسخ می تواند باعث شود آن فرمان ارزش خود را برای سگ از دست بدهد.

بنابراین تربیت اشتباه معمولا زمانی اتفاق می افتد که سگ نتواند به شکل واضح متوجه شود چه رفتاری درست و چه رفتاری نامناسب است.

1. نافرمانی به مرور به یک عادت تبدیل می شود

یکی از اولین نتایج تربیت نادرست این است که سگ یاد می گیرد اجرای فرمان ها الزامی نیست.

فرض کنید هر بار به سگ می گویید «بیا»، چندین بار فرمان را تکرار می کنید.

اگر سگ بعد از بار پنجم برگردد و همان پاداشی را دریافت کند که در صورت برگشت فوری دریافت می کرد، احتمالا یاد می گیرد لازم نیست با اولین فرمان واکنش نشان دهد.

این اتفاق در طول زمان باعث می شود کنترل سگ در محیط های مختلف سخت تر شود.

مشکل زمانی جدی تر می شود که نافرمانی در موقعیت های خطرناک اتفاق بیفتد؛ مثلا نزدیک خیابان، هنگام دیدن حیوان دیگر یا در محیط شلوغ.

2. کشیدن قلاده می تواند شدیدتر شود

خیلی از صاحبان سگ تصور می کنند کشیدن قلاده فقط یک مشکل کوچک در پیاده روی است.

اما اگر سگ با کشیدن قلاده به چیزی که می خواهد برسد، این رفتار برای او پاداش محسوب می شود.

برای مثال سگ قلاده را می کشد و چند ثانیه بعد به درخت، حیوان یا فرد مورد علاقه اش می رسد.

از نگاه سگ نتیجه کاملا مشخص است:

«کشیدن قلاده من را به هدفم می رساند.»

اگر این رفتار ماه ها ادامه داشته باشد، اصلاح آن معمولا سخت تر خواهد شد.

خصوصا در سگ های بزرگ، کشیدن قلاده می تواند کنترل حیوان را دشوار کند و حتی برای صاحب یا اطرافیان خطر ایجاد کند.

3. پرخاشگری می تواند در اثر برخورد اشتباه تشدید شود

یکی از حساس ترین پیامدهای تربیت نادرست، تشدید رفتارهای پرخاشگرانه است.

اگر سگ هنگام ترس، اضطراب یا محافظت از منابع شروع به غر زدن کند و صاحب بدون شناخت دلیل رفتار فقط او را تنبیه کند، ممکن است مشکل اصلی حل نشود.

حتی ممکن است سگ یاد بگیرد قبل از گاز گرفتن دیگر غر نزند.

غر زدن در بسیاری از مواقع یک هشدار است.

وقتی این هشدار به دلیل تنبیه حذف شود، ممکن است دفعه بعد سگ بدون هشدار واضح واکنش شدیدتری نشان دهد.

به همین دلیل رفتارهای پرخاشگرانه بهتر است بر اساس علت اصلی آنها بررسی شوند.

4. سگ ممکن است اعتمادش را به صاحب از دست بدهد

رابطه سالم بین سگ و صاحب بر پایه قابل پیش بینی بودن شکل می گیرد.

اگر سگ نداند کدام رفتار باعث تشویق و کدام رفتار باعث تنبیه می شود، ممکن است دچار سردرگمی شود.

تصور کنید امروز سگ هنگام نزدیک شدن شما به ظرف غذایش نوازش می شود، اما فردا در همان شرایط با عصبانیت ظرف از مقابلش برداشته می شود.

اگر واکنش های صاحب مدام تغییر کنند، سگ نمی تواند الگوی مشخصی برای رفتار خود بسازد.

در بعضی موارد این وضعیت می تواند باعث کاهش اعتماد سگ به صاحب شود.

5. اضطراب و ترس می توانند بیشتر شوند

استفاده نادرست از تنبیه، فریاد زدن یا مجبور کردن سگ به قرار گرفتن در موقعیت هایی که از آنها می ترسد، ممکن است ترس را شدیدتر کند.

برای مثال اگر سگی از افراد غریبه می ترسد، مجبور کردن او به نزدیک شدن سریع به افراد لزوما باعث اجتماعی شدن بهتر نمی شود.

گاهی نتیجه دقیقا برعکس است.

سگ ممکن است یاد بگیرد حضور فرد غریبه با تجربه ناخوشایند همراه است.

ترس هایی که به درستی مدیریت نمی شوند می توانند در آینده به رفتارهایی مثل فرار، پارس شدید، پنهان شدن یا حتی واکنش تدافعی تبدیل شوند.

6. پارس کردن بیش از حد می تواند